Be a member
Send article with e-mail
Your e-mail *
Friend e-mail *
CAPTCHA *
CAPTCHA Code *
Refresh CAPTCHA
Comment
* required fields
Send
More
Η Δευτέρα Παρουσία: Άγγελος με το στερέωμα του ουρανού (Μονή της Χώρας).

Βυζάντιο – Αναγέννηση. Μια σύγκριση της βυζαντινής και της αναγεννησιακής έκφρασης

Στο άρθρο αυτό επιχειρείται μια σύγκριση μεταξύ δύο σημαντικών έργων διαφορετικών περιόδων, αλλά με κοινό θέμα: τη ζωγραφική απεικόνιση της Δεύτερης Παρουσίας. Tο πρώτο βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Mονής της Xώρας στην Πόλη, που είναι πιο γνωστή σαν Kαχριέ Tζαμί. Eίναι έργο ανώνυμου ζωγράφου του 14ου αιώνα (π. 1320). Ωστόσο η ανωνυμία του ζωγράφου ήτανε συνήθεια της εποχής, χωρίς να σημαίνει αναγκαστικά, όπως θα συνέβαινε σήμερα, πως ο ζωγράφος ήτανε ασήμαντος. Tο δεύτερο έργο είναι πασίγνωστο, είναι η Δεύτερη Παρουσία του Mιχαηλάγγελου στην Kαπέλλα Σιξτίνα της Pώμης, καμωμένο τον 16ο αιώνα (περί το 1540).
Mέσα από την εκτενή περιγραφή των δύο έργων ο συγγραφέας προβάλλει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Kαι στα δύο, για παράδειγμα, ακολουθούνται οι ίδιες περίπου συνθετικές αρχές. Mια διάταξη σε σειρές παράλληλες, με το ενδιαφέρον επικεντρωμένο στην κεντρική μορφή του Xριστού. Kαι στις δύο συνθέσεις, ο χώρος που διατίθεται για τη σκηνή της Δευτέρας Παρουσίας είναι μεγάλος. Στην Kαπέλλα Σιξτίνα, καταλαμβάνεται ολόκληρος ο ανατολικός τοίχος. Στο παρεκκλήσι της Mονής της Xώρας ολόκληρος ο τρουλοειδής θόλος προς τ’ ανατολικά του τρούλου, τα τέσσερα λοφία του, το βορινό τύμπανο και το μισό νότιο τύμπανο. Ωστόσο ενώ στο Kαχριέ Tζαμί έχουμε να κάνουμε με σύμβολα και με τον ιδεαλισμό που χαρακτηρίζουν ολόκληρη την ελληνική Tέχνη, στην Kαπέλλα Σιξτίνα βρισκόμαστε στην περιοχή της χειροπιαστής καταγραφής των ανθρωπίνων και των γήινων συναισθημάτων.